Kvifor bombar me ikkì Mekka?

I 1944 kom det ut ei liti bok i England. På titelbladet stod forfattarnamnet H.G. Wells, eit kend namn for dei fleste i samtidi, som både forfattar, historikar – og ei tid ogso propagandaminister for dei allierte.

Fyrste kapitelet i originalutgåva av boki heiter ”Why do we not bomb Rome?” gìng H.G. Wells inn på ei rekke faktiske hendingar og upplysingar – mykì av det etterretningar han sat inne med frå tidi som propagandaminister – ting som sjokkerad sjôlv den hardbarka historikaren han var.

No skal ikkì eg gå nærare inn på målet for den argumentasjonen Wells framsette – berre sjå litt på argumentasjonen hans. Han dokumenterar nemleg i boki at romarkyrka heilt og fullt aksepterer i ein kompleks, moderne boykott av fri tankeverksemd (nei, ikkì ateisme, men fridom, liberalisme, kapitalisme, etc.)

I fylgje Wells’ eigen argumentasjon krev dette av oss at me lyt strida mot denne intoleransen med eigen intoleranse mot det upphaveleg intolerante systemet. Det er eit forvitneleg argument.

Diverre hev boki vorte sveipt under historias teppe – og det er idag få som skynar at H.G. Wells faktisk havde eitkvart å fara med.

Det sermerkte med Crux Ansata er at ho sumtid les som eit akademisk skrift, og sumtid les ho som eit kendslevart klagemål. Wells bygger upp ei fjetrande, drivande argumentasjonsrekke.

Svo til saki. Det mest intolerante religio-politiske system som finst i dag er utan tvik islam. Vandemålet er at mange er livredde for å akseptera sanningi – og trur at dei kan skyna seg på islam – basera på vestleg tankegang. Det er i seg sjølv heilt uråd.

Men lat oss leika litt med tanken. For ein ikkì-muslim er det heilt uråd å vitja Mekka, noko mellom anna bilæta av trafikkskiltingi på vegane inn mot byen vitnar um. Kan det vera meir intolerant enn det? Og kann me møta denne intoleransen med anna enn intoleranse sjølve? Kvifor skal me bruka sylkehandskar mot islam – når me ikkì gér det mot militærjuntaen i Myanmar?

Spursmålet mitt vert difor: Kvifor bombar me ikkì Mekka?

Når det er sagt, må eg sjølvsagt henga på eit retorisk svar. Gud (ikkì allah, måneguden) vilde aldri tillata at sovori hender – for det stend skrive i Matteus 28:18 at Jesus segjer: «Meg er gìve all makt i himmelen og på jordi,» og ein onnor stad: «Hemnen høyrer meg til, eg skal gjeva attgjeld, segjer Herren.» (Heb 10:30), og atter ein onnor stad: «Alt hev si stund, og kvart tiltak under himmelen hev si tid...» (Preikaren 3:1-8).

Og endå ein siste stad: «Herren vil strida for dykk, og de skal halda dykk stille». Spursmålet kokar altså til sjuande og sist ned til um ein trur på Gud eller ikkì. For den som trur på Gud veit at Herren skal ta si hemnd til sjuande og sist – anten fienden heiter Roma (Vatikanet) eller Mekka.

Mot kollaps for dollaren?

Det segjer i alle fall sjeføkonom Jan Andreassen i Terra Securities overfor VGNett. Han meiner at den norske krona vil styrka seg ytterlegare mot dollaren, som for augneblinken hev ein kurs på 5,64 – og meiner at det er realistisk at dollaren vil sjå 5,25 før utgangen av året – og 5,10 i løpet av neste år. Han om det. Han har nemleg greida på storfinans. Det har ikkì eg. Eg kan ikkì gì noko tidsråme, men seg ser ikkì vekk frå at det kan verta snakk um at dollaren kem til å falla endå lægre ned. Eg hev nemleg eit meir konspiratorisk syn på det som hender – og sjølv um NHO fryktar for at ogso Euroen skal falla – trur eg dei tek grovt feil der. Euroen kem truleg til å styrka seg ytterlegare, og dollaren kem til å falla ytterlegare. Alt er ein del av den store planen. For før EU kan reisa seg som den verkelege verdsmakti dei drøymer um å verta – må USA ligga med brôten rygg. Du veit, berre fordi um eg er paranoid, så tyder ikkì det at dei ikkì er etter meg.

Har du tid til å venta på Gud?

I VG i dag, 11. september 2007, går Olav Gunnar Ballo (SV), partiet sin visepresident i Stortinget ut og meiner at partiet bør kvitta seg med miljøvernminister Helen Bjørnøy og Øystein Djupedal. Eg må då stilla spursmålet: Kvifor det då? Bjørnøy og Djupedal er dei mest uttalte medlemmene innan SV – og dei som ytst sett står for det SV står for – sterkare enn nokon andre. Men kann henda det er det er dét Ballo er redd for? At dei skal tala svo klart at folk vaknar for røyndomen um kva for ei samling av useriøse raddisar det i det heile teke er snakk um? Kvifor er det ingen som spyrr: Kva er Guds vilje i dette? Me hev ein eigen evne til å halda fram våre eigne tidsplanar og tidsråmer. Men tenk litt no, dersom det er sant (og det har me all grund til å tru!) at for Gud er ein dag tusund år – og tusund år som ein dag, så tyder det at for Gud er eit minutt – åtte og ein halv månad av vår tid – og eitt sekund vel fire dagar og fem timar. Kva um me tok oss litt betre tid og venta på Herren? Me har eit fullstappa mål med ord frå Herren som segjer dette: 2Mos 14:14, 2Krøn 20:17, Salme 37:7, Salme 62:6, og Klag 3:26. For som Herren segjer det: «Alt hev si stund, og kvart tiltak under himmelen hev si tid: Å Fødast hev si tid, og å døy hev si tid; å planta hev si tid, og å riva upp det som er planta hev si tid; å drepa hev si tid, og å lækja hev si tid; å riva ned hev si tid, og å byggja upp hev si tid; å gråta hev si tid, og å læ hev si tid; å syrgja hev si tid, og å dansa hev si tid; å kasta stein hev si tid, og å sanka stein hev si tid; fangtak hev si tid, og å halda seg frå fangtak hev si tid; å leita hev si tid, og missa hev si tid; å gøyma hev si tid, og å kasta burt hev si tid; å riva sund hev si tid, og å sauma i hop hev si tid; å tegja hev si tid, og å tala hev si tid; å elska hev si tid, og å hata hev si tid; ufred hev si tid, og fred hev si tid.» Misstyd meg ikkì, eg vil helst ikkì hava SV i regjeringsposisjon i det heile. Dei er for brune til det (raudt og grønt blanda vert brunt, ja!) – men er viljug til å venta til Guds time er inne. Men eg undrast om Ballo er det? Og du? Er du?

Sundag eller Shabbat?

Under ein tale i Stefansdomen i Wien sundag 9. september, skal pave Josef Ratzinger ha sagt at han ynskjer sundagen attende – sitatet som BBC News hermer er ”gi sôli sin sundag, og sundagen si sôl”. Dermed styrker paven nok ein gong den katolske vranglæra um at kyrka hev løyve til å forandra på Guds forordningar.

Gud har nemleg aldri forandra på kva dag som er kviledag. Den var laurdag frå byrjingi, og kem til å vera laurdag – i alle høve så lenge verdi står, um ikkì til æveleg tid.

No er det eingong sovore at mennesket – som er eit åndeleg vesen – tarv ein kviledag av sju – sjølv kommunistiske eksperiment som freista med tidagars-vìke måtte gì seg på at det ikkì let seg gera å brigda på det umrådet.

No skal eg for all del ikkì neitta katolikkar å gå til messe – korkì på sundagar eller andre dagar – men dei fær halda det innen eigne rekkjor, meiner eg. Den som trur på Bibelen, må stydja seg på Herrens Ord – og der stend det at Herren ikkì hev endra seg – men at Han er den same i dag som han var det i går, og skal vera den same til æveleg tid.

At paven ynskjer å revitalisera – den katolske religiøse praksisen – er vel og bra – svo lenge han held seg til sine eigne. Me protestantar – og då meiner eg realprotestantar – klynger oss til Guds Ord.

Gud sette sjuandedagen til kviledag. Det var laurdag. Jesus stod upp att frå gravi på laurdags ettermiddagen, slìk det stend i Skriftene – fyrr Havdalah–feiringi, eftir å lege 72 timar i gravi – slìk Skriftene segjer det skulde henda.

Elles takk, Ratzinger. Jesus sagde ein gong: …svo at um mogeleg endå dei utvalde (Israel) skulde verta forførde… stendig fleire av oss som stend med Israel – hev uppdaga dette – at Gud ikkì hev endra seg på noko punkt, heller ikkì når det geld shabbaten.

Mennesker spår… Gud rår

…heiter det seg i eit gamallt munnhell. Difor er det forvitneleg å lesa i avisa Dagen at familie- og likestillingsminister Karita Bekkemellem ”regner med fortsatt mye debatt om homoekteskap, men spår at den Den norske kirke til slutt «vil ende der hun er allerede».” Jaha, så Karita er begynt å spå… Det segjer meg tvo ting. For det første at ho er eit menneske. For det andre at Gud framleides rår – sossom Han segjer det i Matteus 28:18-20 -: «Eg hev fenge all magt i himmelen og på jordi. Gakk då ut, og gjer alle folki til læresveinar, med di de døyper deim til namnet åt Faderen og Sonen og den Heilage Ande, og lærer deim å halda alt det som eg hev bode dykk. Og sjå, eg er med dykk alle dagar so lenge verdi stend!» Kva tyder så det for oss? Jau, at det hev lite og inkì å segja: 1. Kva Karita Bekkemellem meiner. 2. Kva Den norske kyrkja si politiske meining tyder For di: 1. Karita Bekkemellem er og blir eit menneske. Hennar makt er avgrensad – og utan serleg vìkt. 2. Den norske kyrkja er ikkì ”den norske kyrka” per se, for ”kyrka ho er eit gamallt hus, stend um spiri mûn falla”. Me fær segja som ein vis mann sagde, ikkì longo: Ikkì gå i kyrka – vér kyrka!